تحصیلات:
کاردانی و پایین‌تر کارشناس کارشناس ارشد دکتری و بالاتر
میزان آشنایی با فن‌بازار:
آشنایی در حد اطلاع عمومی آشنایی در حد شرکت در فن‌بازار آشنایی در حد اجرای فن‌بازار
صنعت متبوع:
ساصد صنایع هوایی صاایران هوافضا دریایی
مؤسسه دانشگاه ستاد وزارت سپند سایر
رشته تحصیلی:
فنی و مهندسی علوم پایه علوم انسانی سایر

2. 2. پرسش‌های تحقیق:

توجـه: سؤال‌های این پرسشنامه صرفاً بر فن‌بازارهای دفاعی و مبادله فناوری بین نهادهای دفاعی (سازمان‌، صنعت، شرکت، …) متمرکز است. لطفاً با توجه به این پیش‌فرض، پاسخ سؤال‌های زیر را مشخص فرمایید.
الف) موفقیت فن‌بازار
در فن‌بازارهای گذشته، تعداد فناوری‌های مبادله شده بین صنایع و سازمان‌های دفاعی در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
در فن‌بازارهای گذشته، حجم ریالی فناوری‌های مبادله شده بین صنایع و سازمان‌های دفاعی در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
در فن‌بازارهای گذشته، رضایت صنایع و سازمان‌های عرضه‌کننده فناوری از مبادلات در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
در فن‌بازارهای گذشته، رضایت صنایع و سازمان‌های متقاضی فناوری از مبادلات در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
در فن‌بازارهای گذشته، رضایت صنایع و سازمان‌های عرضه‌کننده و متقاضی فناوری از سازوکارهای داخلی فن‌بازار در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
ب) طرف عرضه
۶- شدت تلاش صنایع و سازمان‌های دفاعی برای عرضه فناوری در فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
تعداد فناوری‌های عرضه‌شده توسط صنایع و سازمان‌های دفاعی در فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
توانمندی صنایع و سازمان‌های دفاعی برای عرضه فناوری در فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
ج) طرف تقاضا
۹- شدت نیاز صنایع و سازمان‌های دفاعی به فناوری‌های عرضه‌شده در فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
شدت تلاش صنایع و سازمان‌های دفاعی برای خرید فناوری از طریق فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
میزان برخورداری صنایع و سازمان‌های دفاعی از منابع مالی لازم برای خرید فناوری از فن‌بازارهای گذشته در چه حدی بوده است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
د) سازوکارهای داخلی فن‌بازار
۱۲- فن‌بازارهای گذشته تا چه حد از سازوکارهای لازم برای شناسایی و معرفی فناوری‌های قابل‌فروش در صنایع دفاعی برخوردار بوده‌اند؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
فن‌بازارهای گذشته تا چه حد از سازوکارهای لازم برای اطلاع‌رسانی و معرفی فناوری‌های قابل‌خرید به صنایع و سازمان‌های دفاعی برخوردار بوده‌اند؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
فن‌بازارهای گذشته تا چه حد از توانایی ارائه مشاوره تخصصی به خریداران و فروشندگان بالقوه فناوری برخوردار بوده‌اند؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
فن‌بازارهای گذشته تا چه حد از توانایی لازم برای قیمت‌گذاری عادلانه فناوری برخوردار بوده‌اند؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
ه) عوامل خارجی
۱۶- عوامل سیاسی همچون تحریم‌ها و مخاصمات بین‌المللی تا چه حد بر عملکرد فن‌بازارهای گذشته تأثیر داشته‌اند؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد
عوامل سیاستی همچون سیاست‌های ملی و دفاعی کشور تا چه حد بر عملکرد فن‌بازارهای گذشته تأثیر داشته است؟
خیلی کم کم متوسط زیاد خیلی زیاد

در این روش[۱۸] بخش های مرتبط با الگوریتم ژنتیک به صورت زیر فرض و پیاده سازی شده اند :

• • نحوه نشان دادن هر کدام از واحد ها(کروموزوم ها)

یک کروموزوم به وسیله یک وکتور باینری با اندازه تعداد درخواست ها مشخص می شود. اگر هر عضو کروموزوم یک باشد به این معنا است که قبول شده است و اگر برابر با صفر باشد یعنی با این درخواست موافقت صورت نگرفته است. شکل ۳-۵ نشان دهنده یکی از این واحد ها می باشد:

شکل۳-۵٫ نمونه ای از واحدها(نشان دهنده هشت درخواست می باشد).

• • تابع ارزیابی

ارزیابی هر کدام از این واحد ها از طریق جمع هزینه های درخواست هایی که برنده شده اند حاصل می گردد. رابطه (۳-۷) بیان گر همین مطلب می باشد :
(۳-۷) 

• • نحوه انتخاب والدین

واحد انتخاب کننده به منظور انتخاب دو والد(کروموزوم) برای عملیات برش^[۲] می باشد. در روش انتخاب از الگوریتم انتخاب رقابتی استفاده شده است. این روش از ترکیب چند رقابت کوچک تر میان واحد ها به وجود می اید.

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

۳-۷- متا زمان بند ها ^[۳]به منظور زمان بندی برنامه های موازی در حراج های دوطرفه در شبکه‌ای های جهانی
متا زمانبند ها کارهایی مانند خوشه ها را که بخشی ازیک شبکه هستند، به منابع محاسباتی نگاشت می کنند که به نوبه خود زمانبندهای کاری محلی را دارند. هدف متا زمانبند های شبکه موجود ، متریک های سیستم محور از قبیل بهره گیری و ساخت یا اولویت بندی برنامه ها بر اساس متریک های سودمندی است که کاربران فراهم می کنند. روش سیستم محور کمتر به مصرف انفرادی کاربران اهمیت می دهد درحالیکه روش کاربر محور ممکن است اثرات منفی از قبیل عملکرد ضعیف و رفتار ناعادلانه کاربران را داشته باشد. بنابراین، این مقاله[۱۹] یک متا زمانبند جدید بر اساس مکانیسم مزایده دوطرفه معروف را پیشنهاد می کند که هدف ان براوردن نیازهای سرویس کاربران است و نیز بهره گیری متعادل منابع در شبکه را تضمین کند. در این تحقیق متریک های ارزشمندی طراحی شده است که نیازهای منابع پیچیده, برنامه های کاربر و قابلیت های منابع محاسباتی موجود را به کالا تبدیل می کند.
متا زمانبند در این مقاله مدلی را دنبال می کند که که معمولا در نصب های محاسباتی بزرگ در موسسه های تحقیقی و اموزشی یافت می شوند[۲۰] همانطور که در شکل ۲-۹ نشان داده می شوند. در این مدل، منابع در مکانهایی مختلفی توسط مدیرانی مدیریت می شوند که نیازهای کاربران محلی را فراهم می کنند. سیستم های زمانبندی دسته ای ^[۴]که این منابع را مدیریت می کنند بطور کلی به عنوان مجموعه ای از صف های کار قابل دسترس برای کاربر مرتب می شوند که یک صف ممکن است امکان ارائه برنامه های خاصی را فراهم کند که شاخص های خاصی را ارائه می کند (برای مثال، در یک برنامه در حداکثر اندازه) [۲۱]. سیستم مدیریت منابع (زمانبند محلی) در یک سایت ممکن است رویکردهایی از قبیل پرسازی اسان یا محافظه کارانه را بکارگیرند تا بهره گیری و پاسخگوئی را برای برنامه های کوچک ارتقاء دهند[۲۲]. ممکن است پیش دستی در اجرای برنامه ها مجاز نباشد. متا زمانبند از اطلاعاتی استفاده می کند که توسط فروشندگان و کاربران فراهم می شوند تا برنامه ها را با صف های مناسب در منابع مطابقت دهد. متا زمانبند، الگوریتم زمانبندی را در فواصل دوره ای اجرا می کند تا اهداف کاربران و فروشندگان منابع را براورده کند. ممکن است کنترلی روی تخصیص به چند یا همه پردازشگرها در یک منبع داشته باشد یا تنها امکان دسترسی به صف های خاصی را در یک منبع داشته باشد. متا زمانبند پس از تطبیق دادن برنامه ها با صف منابع، برنامه های کاربر را برای اجرا به زمانبند محلی سایت منبع منتقل می کند. بنابراین، بجز متا زمانبند، دو اصل در این سیستم شرکت دارند از جمله سایت های منبع و کاربران.

• • سایت های منبع

ما یک شبکه را با سایت های منبع m در نظر می گیریم، R₁,R₂…R_m با صف های کار k. سایت های منبع، اطلاعاتی را در مورد شیار های موجود، بار و زمان انتظار هر صف برای متا زمانبند در فواصل منظم فراهم می کنند. یک slot یک واحد تخصیص منبع است که یک زمان اغاز، یک زمان پایان را توصیف می کند و تعداد پردازشگرهای موجود برای ان مدت است. یک سایت منبع همچنین یک ارزیابی ابتدائی برای اجرای یک برنامه در شیار های صف خود فراهم می کند این ارزیابی ابتدائی ممکن است بر اساس پردازشگرهایی باشد که برای صف فراهم شده اند و باری که باید روی منابع توسط کارها در ان صف تولید شود. اهداف متا زمانبند توزیع کارها بین همه سایت های منبع است تا بهره گیری موثر از طریق تعادل بار و کاهش حداقل و زمان انتظار را برای برنامه ها را تضمین کند.

• • کاربر

در این مقاله، برنامه های کاربر را برای دنبال کردن یک مدل برنامه موازی محاسبه فشرده فرایندهای ارتباطی چندگانه دنبال کنیم. یک برنامه تعداد ثابتی از نیازهای پردازشگر را دارد که باید در یک سایت منبع واحد براورده شود. اکثر برنامه های موازی دارای این ماهیت هستند زیرا انها به مدت رکود انتقال پیام حساس هستند مگراینکه انها برای اجرا در منابع چندگانه طراحی شوند. اهداف این کاربران این است که برنامه های خود را تا پایان مهلت تکمیل کنند. تصور می شود که این پایان مهلت ها مشکل زا باشند یعنی، یک کاربر فقط در صورتی سود می برد که برنامه اش تا پایان مهلت اجرا شود. کاربران همچنین یک ارزیابی ابتدائی برنامه را برای متا زمانبند فراهم خواهند کرد. این ارزیابی می تواند بر اساس اهمیت برنامه برای کاربر باشد. در شکل ۳-۶ اشاره شده است.

شکل ۳-۶٫ شمایی از رابطه میان متا زمان بند و کاربر و زمان بند های محلی موجود در سایت

یک فرایند متا زمانبند الهام گرفته از مزایده دوطرفه که در این مقاله پیشنهاد می شود و بعد از اینDAM نامیده می شود، توالی سه مرحله گسترده است که درشکل ۳-۷ نشان داده می شود. مرحله اول (جمع آوری) شامل جمع اوری اطلاعات در مورد منابع و برنامه هایی از قبیل موجودیت شیار صف و زمان انتظار برای اولی، نیازهای پردازشگر و QoS برای دومی است. در مرحله بعدی (ارزیابی)، ارزیابی ها برای همه برنامه ها ومنابع توسط متا زمانبند محاسبه می شوند. بیان این نکته مهم است که ارزیابی مخصوص متا زمانبند است و از کاربران وفروشندگان منابع مخفی است. سرانجام، اخرین مرحله از زمانبندی مطابقت دادن برنامه های کاربر با منابع موجود براساس این ارزیابی ها است. برنامه هائی که مطابق نیستند در متا زمانبند نگهداری می‌شوند. در چرخه زمانبند بعدی، ارزیابی منابع و برنامه ها با بهره گرفتن از اطلاعات جدید دوباره محاسبه می شوند و مطابقت دوباره انجام می گیرد. گروسا و همکاران [۲۳] پروتکل های تخصیص منابع را با بهره گرفتن از اولین قیمت، دومین قیمت ویکری(Vickrey) و مزایده دوطرفه (DA) مقایسه کرده اند و نتیجه گرفته اند که مزایده دوطرفه به نفع کاربران و منابع است در حالیکه مزایده اولین قیمت به سمت منابع و مزایده ویکری به سمت کاربران تمایل [ بایاس] دارد. بنابراین، ما استفاده از اصول مزایده دوطرفه را انتخاب کرده ایم که در متا زمانبند به مزایده تلفنی هم معروف است.

شکل۳-۷٫ ساختار کلی متا زمان بند
در یک مزایده تلفنی، فروشندگان و خریداران پیشنهاد ها (asks:a_j , ۱ ≤ j ≤ m) و درخواستهایی (I≤ n≥۱bids:b_i,) را به ترتیب به یک مزایده گذار ارائه می کنند که مدام انها را از بالاترین به پائین ترین دسته بندی می کند تا پروفایل های عرضه و تقاضا را تولید کند. ترتیب درخواستها و پیشنهادها پس از دسته بندی در رابطه ۳-۸ به این صورت است:
(۳-۸) a₁ < a₂ < . . . a_j . . . < a_m
b₁ > b₂ > . . . b_i . . . > b_n
یک فروشنده اجازه دارد تا در فرایند مطابقت شرکت کند اگر a_m < b_n باشد.
از روی پروفایل ها، حداکثر کمیت مبادله شده با بهره گرفتن از مطابقت درخواست ها مشخص می شود که از پائین ترین قیمت شروع می شود و به بالا حرکت می کند در مورد مزایده از بالاترین قیمت اغاز می شود و به پائین حرکت می کند. این فرمت امکان می دهد که خریداران پیشنهاد کنند و فروشندگان ان پیشنهادها را در هر لحظه بپذیرند. مزایده گذار پس از فرایند مطابقت، در مورد مقدار پرداختی که فروشنده از کاربر دریافت کرده است بر اساس ارزش کار و مزایده تصمیم می گیرد. مزایده تلفنی یک چهارچوب کارامد برای تخصیص منابع ارائه می کند مخصوصا اگر در یک دوره زمانی طولانی انجام گیرد. باوجود این، متا زمانبند در این مقاله مطابقت را بطور داخلی بدون هیچگونه مشارکت صریح خریداران و فروشندگان انجام می دهد. همچنین، برنامه هایی که برای زمانبندی در نظر گرفته می شوند بحدی متفاوت هستند که نمی توانند با بهره گرفتن از ارزشهای واحد مقایسه و به کالا تبدیل شوند. همین مسئله در مورد منابع هم صادق است. بنابراین، مزایده تلفنی را نمی توان مستقیما برای این سناریو بکار برد. باوجوداین، ما یک مکانیسم ارزیابی را طراحی کرده ایم که به ما امکان می دهد تا از کارامدی مزایده تلفنی برای فرایند تطبیق بهره ببریم.

• • یکپارچگی اقتصادی – محیطی

• • تعهد بین نسل ها

• • عدالت اجتماعی

• • حفاظت فیزیکی

• • کیفیت زندگی

• • مشارکت

توسعه پایدار از منظر مفهومی دارای ابعاد و سطوح چندگانه است: بعد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، طبیعی یا محیط زیستی که در سطوح محلی، ملی و منطقه ای قابلیت اعمال می یابد. برای عینیت یافتن هدفهای توسعه پایدار بایستی به تمامی ابعاد در هر سه سطح توجه کافی مبذول شود. هر یک از ابعاد و سطوح که از نظر دور بماند، فرایند توسعه پایدار را با اختلال مواجه می کند.(شکل۴-۲)

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

شکل ۴-۲ ابعاد توسعه پایدار سازمان ملل (زاهدی، ۱۳۹۰)
در نمودار ابعاد و سطوح توسعه پایدار، بعد اقتصادی به رشد اقتصادی و سایر پارامترهای اقتصادی مربوط می شود و در آن رفاه فرد و جامعه باید از طریق استفاده بهینه از منابع طبیعی و توزیع عادلانه منافع، تأمین شود. بعد اجتماعی به رابطه انسان با انسان، دسترسی به خدمات سلامت و بهداشت، آموزش، امنیت، ارزش گذاری به شأن انسان، مساوات و فقر زدایی توجه دارد. بعد محیط زیستی به حفاظت و تقویت منابع فیزیکی و بیولوژیکی و اکوسیستم و رابطه انسان و طبیعت مربوط می شود، و بعد سیاسی به قانون، سیاستگذاری و وضع خط مشی، برنامه ریزی، بودجه بندی، نهاد سازی و به طور خلاصه به تنظیم وضعیت و شرایط لازم برای تلفیق هدف های اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی می پردازد به نحوی که با برقراری رابطه مبادله بین آنها تحقق توسعه پایدار امکان پذیر شود (زاهدی، ۱۳۹۰، ۱۱۰).
گردشگری پایدار و اصول آن: گردشگری پایدار با الهام گرفتن از اصول توسعه پایدار عبارت است از گردشگری که نیازهای نسل حاضر را پاسخ دهد بدون اینکه از ظرفیت های مربوط به نسل آینده برای پاسخگویی به نیازهای خود مایه بگذارد. گردشگری به نحوی برنامه ریزی و اجرا می شود که بر محیط زیست ، اقتصاد و فرهنگ و جامعه میزبان اثر منفی نگذارد ( زاهدی، ۱۳۸۵، ۱۱).
باتلر^[۷۶] در سال ۱۹۹۳ گردشگری پایدار را گردشگری تعریف کرده است که بتواند در یک محیط در یک زمان نامحدود ادامه یابد و از نظر انسانی و فیزیکی به محیط زیست صدمه نزند؛ همچنین تا بدان حد باشد که به توسعه سایر فعالیت ها و فرایند های اجتماعی لطمه ای وارد نیاورد ( باتلر، ۱۹۸۰، ۲۹).
سازمان جهانی گردشگری نیز گردشگری پایدار را چنین تعریف می کند:
” گردشگری پایدار نیازهای گردشگران زمان حال و جوامع میزبان را بر آورده می کند و در عین حال فرصت ها را برای آینده توسعه می دهد و منابع را به گونه ای مورد استفاده قرار می دهد که همزمان با حفظ ارزش های فرهنگی، فرایندهای اکولوژیکی، تنوع زیستی و سیستم های پشتیبان حیات به نیازهای اقتصادی، اجتماعی و زیبایی شناختی پاسخ داده شود” (UNEP^[77]/UNWTO,2002).

1. 1. ۳- ۲ اصول گردشگری پایدار

برخی از اصول گردشگری پایدار از این قرارند( جاکوبز، ۱۹۹۵،۱۳) :

1. 1. مشارکت:

ساکنان یک سرزمین باید در تعیین آرمان بلند مدت توریسم ، تعیین هدفها و استراتژی های توسعه توریسم مشارکت داشته و در مدیریت، اجرای راهبردها و عملیات مربوط به زیرساخت ها مشارکت فعال داشته باشند.

1. 1. حضور ذینفع ها:

در فرایند توسعه گردشگری بایستی کلیه گروه ها و ذینفع ها در ارائه اطلاعات، فرایندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری شرکت کنند. NGO ها یا گروه های غیر دولتی، گروه های داوطلب، دفاتر و انجمن های توریستی و تمامی طرفهایی که در گردشگری سهیم هستند.

1. 1. ایجاد اشتغال برای افراد محلی:

توسعه گردشگری پایدار باید برای ساکنان بومی اشتغال ایجاد کند. در واقع تأمین مشاغل مناسب برای افراد محلی باید جزء جدا نشدنی از هر برنامه توسعه توریسم باشد. برای مثال ساخت زیرساخت هایی مانند هتل، رستوران، مغازه صنالع دستی و غیره می تواند فرصت های اشتغال مناسبی برای افراد بومی فراهم کند. در این زمینه نیاز به آموزش مردم محلی و دسترسی به اعتبارات برای کارآفرینان محلی است.

1. 1. اعتبارات بازرگانی

مؤسسه های توریستی مجلی باید بین خود ارتباط برقرار کنند و مطمئن شوند که در آمدهای گردشگری در داخل محل مصرف می شوند. و نه اینکه به خارج از منطقه فرستاده شده، صرف وارد کردن کالا و خدمات برای توریست ها بشود. تأمین کنندگان کالاها و خدمات محلی بایستی مانع صرف در آمدهای توریستی برای کالاهای وارداتی شوند ( جیمسون^[۷۸]، ۲۰۰۳، ۱۴).

1. 1. پایداری منابع:

در گردشگری پایدار باید به برابری نسل ها توجه شود و هزینه ها و منافع گردشگری باید بین نسل های فعلی و آتی به طور برابر توزیع شود، همچنین باید از اقداماتی که باعث از بین رفتن منابع می شود، جلوگیری کرد.

1. 1. هماهنگی در هدف ها:

باید بین نیازهای گردشگران، مکان توریستی و جامعه محلی هماهنگی برقرار شود. این هماهنگی با پشتیبانی و حمایت مردم و ایجاد توازن بین هدفهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و انسانی و درک ضرورت همکاری بین دولت، جامعه میزبان ، دست اندکاران صنعت گردشگری و تشکّل های غیر دولتی که برای حفاظت از محیط زیست تلاش می کنند، حاصل شود.

1. 1. همکاری

به دلیل اینکه بین جذابیت های محلی، دست اندرکاران صنعت گردشگری و دارندگان کسب و کارهای مرتبط ارتباط متقابل برقرار است و کیفیت کار هر یک بر دیگری اثر می گذارد، باید بین این سه همکاری برقرار شود.

1. 1. ظرفیت تحمل:

ظرفیت تحمل مکان های توریستی که شامل محدودیت های فیزیکی، طبیعی، اجتماعی و فرهنگی است باید حتما ارزیابی شود و توسعه با محدودیت های مزبور سازگار باشد. لازم است به طور مرتب ارزیابی های دوره ای صورت بگیرد و تعدیل های لازم و ضروری اعمال شود.

1. نظارت و پشتیبانی:

زیرساختها

بی‌معنی

مثبت و در سطح ۵% معنی‌دار

فساد و بوروکراسی

منفی و در سطح ۱% معنی‌دار

مثبت و در سطح ۱۰% معنی‌دار

عوامل نهادی اقتصاد

بی‌معنی

منفی و در سطح ۱۰% معنی‌دار

حقوق سیاسی

بی معنی

بی‌معنی

دسترسی به منابع طبیعی

بی معنی

بی‌معنی

بنابراین می‌توان گفت: در منطقه منا دو عامل «تجارت آزاد» و «فساد و خط قرمز بوروکراسی» نقش اصلی در جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی دارند. راه‌حل رفع این موانع، نخست: اجرای برنامه‌های خصوصی‌سازی جهت کاهش حجم دولت و درنتیجه کاهش فساد و دوم: حذف موانع و حمایتهای تجاری و حرکت به‌سوی آزادسازی تجاری است. بنابراین در منطقه منا خصوصی‌سازی و آزادسازی تجاری دو خط‌مشی اساسی در جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی محسوب می‌شود.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

فراوسن و همکاران^[۸۵] (۲۰۰۴) تحقیقی با عنوان «سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و کشورهای درحال توسعه؛ چگونه شرکتهای بین‌المللی جذب می‌شوند؟» به‌منظور شناسایی عوامل مکانی تعیین‌کننده سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در کشورهای درحال توسعه با بهره گرفتن از داده‌های ۶۲ کشور طی دوره زمانی ۱۹۸۲-۲۰۰۰ انجام داده است. دراین مطالعه به سه دسته از عوامل مکانی شامل عوامل مبدأ (طرف عرضه)، عوامل مقصد (طرف تقاضا) و عوامل ترکیبی اشاره شده است که در میان آنها عوامل مبدأ بدین علت که برای همه کشورهای مقصد مشابه هستند، ثابت فرض و عوامل ترکیبی نیز میانگین وزنی فاصله کشور میزبان از همه کشورهای مبدأ می‌باشد؛ و به‌صورت متغیر دوردستی در مدل ارائه شده است. محقق به‌منظور بررسی تأثیر ۱۰ متغیر توضیحی )اندازه بازار، رشد اقتصادی، بهره‌وری، آموزش، سرمایه‌گذاری داخلی، زیربناها و ارتباطات، جریان سابق سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، ذخیره سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در کشور میزبان، بازبودن و دوری از مرکز جهانی اقتصاد و یک متغیر مجازی منطقه‌ای بر متغیر وابسته سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی با بهره گرفتن از مدل جاذبه تعدیل شده چانلای با روش حداقل مربعات معمولی و با در نظر گرفتن بعد زمانی و مکانی به این نتیجه رسیده است که جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی جریان وابسته‌ای است و متغیرهای آموزش، سرمایه‌گذاری داخلی و دوردستی، عوامل معنی‌دار تعیین‌کننده بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی محسوب نمی‌شوند. نتایج کلی نشان می‌دهد که متغیرهای جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در سالهای قبل، ذخیره سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، رشد اقتصادی، زیرساختها و بهره‌وری نقش تعیین‌کننده‌ای بر جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی دارند و تمام ضرایب متغیرهای بالا معنی‌دار است. این تحقیق در خصوص رابطه علت و معلولی بین رشد اقتصادی و جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی اظهارنظر نکرده است ولی تأکید می‌کند که سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی جریان وابسته‌ای است. همچنین بیان می‌دارد گرچه در گذشته فاصله کشور میزبان از کشورهای مبدأ، عامل مهم تأثیرگذار بر جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی بوده است؛ امّا اکنون با پیشرفت ارتباطات و تکنولوژی، این عامل اهمیت خود را از دست داده است. در پایان اشاره دارد که نباید جهان درحال توسعه را به‌عنوان یک گروه در نظر گرفت، زیرا آمریکای لاتین در جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی از مناطق دیگر درحال توسعه موفق‌تر عمل کرده است.
عبدالرحمان^[۸۶] (۲۰۰۲) مقاله‌ای با عنوان «تعیین‌کننده‌های سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در عربستان سعودی» انجام داده است. هدف مطالعه شناسایی عوامل مؤثر بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در کشور عربستان سعودی طی دوره زمانی ۱۹۸۰-۲۰۰۰ می‌باشد و تأثیر دو سری متغیر توضیحی حقیقی تولید ناخالص داخلی، رشد اقتصاد، صادرات، واردات، نرخ دستمزد، نرخ بازگشت سرمایه و سرمایه‌گذاری داخلی و متغیر موهومی را بر جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی بررسی می‌کند. متغیر موهومی، برداری از مؤلفه‌های ریسک که اساساً سیاسی ـ اجتماعی هستند و شامل ثبات حکومت و اندازه رضایت عمومی از آن، سرمایه‌گذاری دولتی (بیانگر معیاری از سنجش ریسک عملیاتی، مالیات، اعطای تابعیت و هزینه نیروی انسانی)، فساد و قانون و مقررات است، می‌باشد. نتایج تخمین نشان می‌دهد که تعیین‌کننده‌های جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در عربستان عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی هستند و سطح فعالیتهای اقتصادی همراه با متغیرهای مرتبط با ساختار بازگشت سرمایه، درجه بازبودن اقتصاد و محیط اقتصادی نیز به‌عنوان عوامل مؤثر بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تلقی می‌شوند. سطح تولید ناخالص داخلی به‌صورت مثبت و معنی‌دار بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی مؤثر است و صادرات و واردات عملکرد معکوس و معنی‌داری بر آن دارد. همچنین سرمایه‌گذاری داخلی نیز اثر منفی و معنی‌دار بر سرمایه‌گذری مستقیم خارجی دارد و آثار ریسکهای سیاسی ـ اجتماعی اساساً معنی‌دار است و با افزایش ریسک جریان سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی کاهش یافته است
اوهنو^[۸۷] (۲۰۱۰) در مقاله ای تحت عنوان “تجزیه و تحلیل تجربی معاهدات مالیات های بین المللی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی” به بررسی این موضوع پرداخته اند که چگونه معاهدات مالیاتی کشور ژاپن، سرمایه گذاری مستقیم خارجی این کشور را تحت تأثیر قرار می دهد (شامل ۱۳ کشور آسیایی طی سال های ۲۰۰۳-۱۹۸۱). نتایج نشان می دهد که در میان معاهدات مالیاتی که در ۲۰ سال اخیر در کشور ژاپن انجام گرفته، به تازگی به این نتیجه رسیدند که معاهدات در دراز مدت اثرات مثبت بر روی سطح سرمایه گذاری خارجی داشته، در حالی که پیمانهای مالیاتی تجدید نظر شده در مدت مشابه، اثرات قابل توجهی در سطح سرمایه گذاری مستقیم خارجی نشان داده است. همچنین نتایج بیانگر این است که معاهدات مالیاتی ژاپن با سرمایه گذاری خارجی این کشور در سایر کشورهای مورد بررسی، هیچ تاثیر معناداری در کوتاه مدت نشان نداده است.
هانگ^[۸۸] و لی^[۸۹] (۲۰۰۷) در مقاله ای به بررسی موضوع مالیات بر ارزش افزوده در چین بر ​​روی شرکت های خارجی و تاثیر آن بر جذب سرمایه گذاری توسط دولت های محلی پرداخته اند. اصلاحات اقتصادی در چین طی۲۰ سال گذشته، این کشور را به یک آهنربای قوی برای جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) تبدیل کرده است. در انتخاب سرمایه گذاری در یک سرزمین، سرمایه گذاران خارجی عوامل مختلفی را مد نظر قرار می دهند، و اعتبار مالیاتی محلی یکی از مهم ترین و بحرانی ترین آنهاست. هدف از این مقاله این است که بررسی کند مالیات بر ارزش افزوده محلی (VAT) چه تأثیری بر شرکت های خارجی سرمایه گذاری دارد. در مرحله اول، رابطه بین FDI و مالیات بر ارزش افزوده در زمینه های مختلف طی سال های ۲۰۰۵-۲۰۰۰ بررسی شده است. سپس، داده های ۲۰۰۵-۲۰۰۳ موجود در سالنامه آماری چین برای ۳۰ منطقه بررسی می شوند. در این مقاله نشان داده می شود که در چین، و یا در مناطق شرقی و مرکزی، نرخ مالیات بر ارزش افزوده محلی اثر کمی بر روی سرمایه گذاری خارجی دارد. با این حال، در منطقه غرب، مالیات بر ارزش افزوده پایین تر به معنای جذب بیشتر سرمایه گذاران خارجی می باشد. به عبارت دیگر، پایین گرفتن نرخ مالیات بر ارزش افزوده محلی در منطقه غرب، نقش بیشتری در جذب سرمایه گذاران خارجی خواهد داشت.
بکر^[۹۰]، فوست^[۹۱] و هملگارن^[۹۲] (۲۰۰۶) در مقاله ای تحت عنوان “اصلاح مالیات بر شرکت ها و سرمایه گذاری مستقیم خارجی در آلمان - شواهد به دست آمده از داده های در سطح بنگاه” بررسی کرده اند که آیا کاهش بار مالیاتی موثر بر بنگاه، موجب شروع سرمایه گذاری مستقیم خارجی می شود؟ آنها از اصلاحات مالیاتی آلمان در سال ۲۰۰۰ به عنوان یک تجربه طبیعی به منظور بررسی تاثیر مالیات بر شرکت های بزرگ روی سرمایه گذاری خارجی در آلمان استفاده کرده اند. آنها بدین منظور از پایگاه داده ای MiDi که یکی از پایگاهای غنی داده ای می باشد استفاده کرده اند. هر چند در این مقاله رویکردی انتخاب شده است که به احتمال زیاد اثرات مالیات بر سرمایه گذاری را دست کم می گیرد. شواهد به روشنی نشان می دهد که کاهش مالیات بر ترویج سرمایه گذاری نستقیم خارجی اثر دارد. همچنین نتایج نشان می دهد که کشش سرمایه گذاری مستقیم خارجی با توجه به نرخ موثر مالیاتی ۰.۷ می باشد. آنها این روش را برای زیر گروه های مختلف انجام داده و درجه بالایی از ناهمگنی و یکنواختی را مشاهده کردند. در نهایت نتایج این امکان را نمی دهد تا تصمیم گرفت که انتخاب کدامیک از مدل های سرمایه گذاری گسسته یا مدل سازگاری حاشیه ای از سهام سرمایه، توضیح بهتری از داده های مربوط به سرمایه گذاری را ارائه می دهد.
ریوان^[۹۳] (۲۰۰۵) به بررسی این امر پرداخته است که آیا استفاده از مشوق های مالیاتی به عنوان یک ابزار بر سرمایه گذاری خارجی عمل میکند یا خیر. دولت هایی که سهم زیادی از منابع نفتی جهان را دارا هستند، مجبور به تشکیل شرکت های نفتی بین المللی هستند تا امکانات مالی و فنی مورد نیاز برای اکتشاف و بهره برداری از این منابع را حفظ کنند. درآمدی که از این طریق بدست می آورند مهم است و وسیله ای برای این دولت ها در رسیدن به موفقیت اقتصادی و مقابله با همتایان صنعتی آنها می باشد. با این حال، در طول دو دهه گذشته، نیاز برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) به عنوان یک عامل مهم در توسعه اقتصادی کشور به رسمیت شناخته شده و همراه با حذف تدریجی موانع سرمایه گذاری خارجی در کشورهای دیگر با ویژگی های مشابه، باعث شده است که دولت ها به طور فعال به رقابت میان خود در تبدیل شدن به مکانی برای جذب سرمایه گذاری خارجی اقدام کنند. به منظور نیل به این هدف، به رغم بحث های داغ تبلیغاتی به عنوان عوامل تعیین کننده سرمایه گذاری مستقیم خارجی، توسل به استفاده از مشوق های مالیاتی به عنوان بخشی از این تلاش های تبلیغاتی آغاز گردیده است. هدف از این مقاله بررسی ای مورد است که آیا استفاده از مشوق های مالیاتی برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی در پروژه های نفت و گاز می تواند چه تأثیری داشته باشد. بدین منظور به بررسی یک آزمایش طبیعی در اندونزی - که در آن دولت مشوق های مالیاتی در برخی از دوره های تاریخ معاصر ارائه می گردد - و سه مجموعه از تحقیقات تجربی دیگر پرداخنه شده است. این مقاله نتیجه گیری می کند که مشوق های مالیاتی کاملا بدون تاثیر بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی هستند.
گلوبرمن (۲۰۰۲)، در مقاله ای با عنوان «تجارت، سرمایه گذاری مستقیم خارجی و ادغام های اقتصادی منطقه ای» به بررسی و تحلیل آماری ارتباط مابین ادغام های اقتصادی منطقه ای و سرمایه گذاری مستقیم خارجی در شمال آمریکا و در اتحادیه ی اروپا پرداخته است. سوال کلیدی گلوبرمن در این مقاله این است که تجارت و سرمایه گذاری مستقیم خارجی به چه میزان مکمل یا جانشین یکدیگرند و اینکه آیا ارتباطی مابین ادغام های اقتصادی و جریان ورود سرمایه گذاری مستقیم خارجی از خارج منطقه ادغام شده به داخل منطقه وجود دارد؟ به نظر او ارتباط نسبی میان تجارت و سرمایه گذاری مستقیم خارجی بستگی به ویژگی ها ومشخصه های ادغام اقتصادی دارد. برای مثال، کاهش یا حذف محدودیت های تعرفه ای و غیر تعرفه ای تا هنگامی که محدودیتی روی مالکیت خارجی وجود داشته باشد، اثرات متفاوتی برسرمایه گذاری خارجی خواهد داشت. هرگاه برای مالکیت خارجی محدودیت وجود دارد، اغلب جریانات سودآور سرمایه گذاری مستقیم خارجی متوقف می شوند و برعکس کاهش این محدودیت ها در داخل مناطق منجر به افزایش جریانات سودآور سرمایه گذاری می گردد. اثر آزادسازی های تجاری بر جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی در مناطق ادغام شده، بستگی به جانشین یا مکمل بودن سرمایه گذاری مستقیم خارجی و تجارت دارد. چنانچه دو متغیر جانشین باشند، جریان سرمایه گذاری خارجی داخل مناطق ادغام شده کاهش ولی جریان سرمایه گذاری از خارج منطقه به داخل آن افزایش می یابد، و هنگامی که تجارت و سرمایه گذاری مستقیم خارجی مکمل باشند، جریان سرمایه گذاری خارجی در درون منطقه افزایش ولی از خارج منطقه به داخل آن کاهش می یابد. زیرا منطقه گرایی باعث افزایش جریان تجاری درون منطقه ای می گردد. از طرف دیگر اعمال تعرفه های بالا برای تجارت با کشورهای غیر عضو موجب انحراف تجارت برای کشورهای عضو ادغام با کشورهای غیر عضو می شود.
گلوبرمن برای بررسی موضوع فقط از مشاهدات آماری موجود برای مناطق ادغام شده ای نظیر نفتا و اتحادیه اروپا استفاده نموده است. این مشاهدات نشان می دهند که تجارت و سرمایه گذاری خارجی در مناطق ادغام شده رابطه ای معکوس با اندازه کشورهای داخل منطقه دارد و تغییرات در الگوی تجاری و سرمایه گذاری مستقیم خارجی در کشورهای کوچک تر به نسبت کشورهای بزرگ تر بیشتر بوده است.
۲-۶- خلاصه فصل دوم
در این فصل به ادبیات و پیشینه تحقیق، تعاریف و مفاهیم و ذکر پاره‌ای از مبانی نظری پرداخته شده است. لذا تعاریف و مفاهیم اصطلاحات مرتبط با تحقیق از اصول لازم برای انجام پروژه مطالعاتی است، چرا که باید هم محقق، نگارنده و هم خوانندگان و کسانی که به نوعی با این اثر مطالعاتی سر و کار دارند بتوانند موضوعات را درک کنند و برای درک آسان‌تر و آشنایی بیشتر ذکر تعاریف و مفاهیم، عوامل و اصطلاحات مورد هدف تحقیق بسیار ضرورت دارد.
ادبیات پژوهش ما را با موضوع تحقیق و عوامل مؤثر در آن و هم‌چنین شناسایی اهداف و رسیدن به هدف علمی و منطقی پژوهش را سهل می‌کند و این مسیر ما را با کارهای علمی انجام گرفته از قبل آشنا می‌کند و ادبیات نگارش و حتی راه‌های رسیدن به یک ساختار علمی مرتبط با موضوع را به ما گوشزد می‌کند و از انحراف ذهن محقق در مسیرهای غیر مرتبط و گاهی مسیرهای اشتباه جهت بررسی و رسیدن به هدف باز می‌دارد. ذکر این بخش از یک پروژه مطالعاتی باعث می‌شود که ذهن خواننده و کسانی که قصد مطالعه و استفاده از این اثر علمی را دارند آماده گردد و بتوانند در شناسایی آن بخش از موضوع که بدان نیاز دارد به جمع‌بندی و احراز نتیجه نائل گردد.
پیشینه و تاریخچه یک موضوع نیز عامل بسیار مهم است که به عنوان یکی از راه‌های شناسایی و نزدیک شدن هدف را به ذهن خواننده می‌رساند که آیا می‌تواند از این تحقیق برای موضوعی خاص استفاده کند یا خیر؟ لذا در مطالعه پیشینه و هدف تحقیق مسیر هدف برایش مشخص و سهل می‌گردد.
فصل‌سوم:
روش‌شناسی
۳-۱- مقدمه
پژوهش عبارت است از فرایند جستجوی منظم برای مشخص کردن یک موقعیت. بنابراین، این پژوهش فرآیندی است که از طریق آن می‌توان درباره ناشناخته‌ها به جستجو پرداخت و نسبت به آنها شناخت لازم را کسب کرد. در این فرایند، از چگونگی گردآوری شواهد و تبدیل آنها به یافته‌ها تحت عنوان «روش‌شناسی» یاد می‌شود. روش تحقیق مجموعه‌ای از قواعد، ابزارها و راه‌های معتبر (قابل اطمینان) و نظام یافته برای بررسی واقعیتها، کشف مجهولات ودستیابی به راه حل مشکلات است. در این فصل در ارتباط با فرضیه‌های تحقیق، جامعه و نمونه آماری، قلمرو زمانی و مکانی تحقیق، روش تحقیق، روش‌های جمع آوری اطلاعات و داده‌ها، متغیرهای تحقیق و نحوه محاسبه آنها و معرفی مدل‌های تحقیق و روش های آزمون فرضیه‌ها بحث خواهد شد.
در فصول قبل به بیان مبانی نظری پرداخته شد. و در ادامه پژوهش‌های انجام شده در خارج و داخل ایران نیز ارائه شد. مطالب این فصل شامل روش تحقیق، ابزار سنجش متغیرها و اعتبار و پایایی آنها، جامعه آماری، روش گردآوری اطلاعات، ابزار اندازه گیری، شیوه نمونه گیری و تعیین حجم نمونه، روایی پرسشنامه، پایایی یا اعتبار پرسشنامه و روش تجزیه وتحلیل اطلاعات است.
۳-۲- فرضیه‌های تحقیق
بیان مسئله تنها به صورت کلی پژوهش را هدایت می کند و تمام اطلاعات ویژه پژوهشی را دربر ندارد، از طرفی دیگر درصورتی که کلیه اطلاعات پژوهشی را در مسأله مطرح کنیم مسأله به گونهای بزرگ می‌شود که تدبیر و هدایت آن امکان پذیر نیست، بنابراین مسأله هرگز به صورت عملی حل نخواهد شد مگر اینکه به فرضیه یا فرضیه‌هایی تبدیل شود.رابطه فرضیه با تحقیق مثل رابطه راه با مسافرت است.
فرضیه ها از نظریات گذشته استنتاج میشود و چراغ راه مطالعات جدید هستند متغیرها، فرضیه ها را به صورتی نشان می دهند که محققان رفتاری و مدیریتی بتواند آنها را مشاهده و اندازه گیری کنند. فرضیه حدس بخردانهای درباره رابطه دو یا چند متغیر است که به صورت جملهی خبری بیان شده ونشانگر نتایج مورد انتظار می‌باشد. این تحقیق دارای پنج فرضیه است که عبارتند از :

• بین ذهنیت منفی نسبت به سرمایه گذاری خارجی و موانع سرمایه گذاری خارجی در صنعت خودرو رابطه وجود دارد.

• بین ریسک بالای سرمایه گذاری و موانع سرمایه گذاری خارجی در صنعت خودرو رابطه وجود دارد.

• بین توسعه نامناسب بازار مالی و موانع سرمایه گذاری خارجی در صنعت خودرو رابطه وجود دارد.

۱۲-۵٫ دفاع از درون گرایی در مواجهه با مشکل جدایی
همچنانکه در این پایان نامه دیدیم، مشکل اصلی در این اشکال ارتباط توجیه­ای شناسا در نظریه انسجام با واقعیت بود. در فوق نشان دادیم که این نظریه از این لحاظ که حالات ذهنی غیر شناختی را در توجیه مد نظر قرار نمی­دهد و از این واقعیات درونی در توجیه استفاده نمی­کند برخطا است و مبناگرا از حیثِ لحاظ این واقعیات در توجیه، تفوق بر انسجام گرا دارد. البته نشان دادیم که مبناگرایی نیز دچار اشکالات خاص خویش در باب این مسئله است. در فوق نظر خویش را راجع به نحوه ارتباط توجیه­ای شناسا با این واقعیات ذهنی را تبیین کردیم که به نظریه­ای جدید در باب توجیه باورهای ادراکی منجر گردید.
در مورد ارتباط توجیه­ای شناسا در باورهای ادراکی با عالم خارج در فوق نشان دادیم که وضع نظریه انسجام همانند سایر نظریات دیگر درون گرا است و وضعیت آنها در رابطه با این اشکال یکسان است. گفتیم که راه حل ارتباط توجیه­ای باورها با عالم خارج از طریق نظریات برون گرایی، در حقیقت خروج از محل نزاع در بحث از توجیه است و باید بحث را با همان پیش فرض درون گرایی بررسی کرد. به نظر نگارنده می­رسد که بنابر درون گرایی می­توان گفت که بهترین تبیینی که ما در توجیه می­توانیم دراختیار بگذاریم همین است که این باورهای ادراکی ما با واقعیت خارجی در ارتباط هستند وقتی که شروط توجیه این باورهای ادراکی را رعایت کرده باشیم. در فوق نگارنده بیان خویش را در باب شرط توجیه این باورهای تجربی بیان کرد. به نظر اگر شناسا شروط پیش گفته­ای که نگارنده در توجیه باورهای تجربی شرط کرد را محقق نماید، می ­تواند با توجیه بگوید که فلان باور ادراکی وی نشأت گرفته از واقعیت خارجی است. هرچند که امکان دارد که این باور وی حاصل از توهم و یا مغز در خمره بودن وی باشد و هیچ ضرورتی در کار نیست اما شکی نیست که باور وی به اینکه این باور وی نشأت گرفته از واقعیت خارجی است و ارتباط توجیه­ای خویش را شناسا با آن حفظ کرده است، بهترین تبیین برای این باور در صورت محقق بودن شرایط توجیه آن باور ادراکی است و شناسا شاهد خوبی برای اینکه در آن صورت فکر کند که مغز در خمره یا در توهم نیست را دارد. البته شکی نیست که ارتباط توجیه­ای وی با عالم خارج بهترین تبیین با شاهد برای شناسا در مورد این باور ادراکی است و لذا امکان اینکه این باور در واقع از واقعیت بریده باشد وجود دارد اما این بریدگی مانع از توجیه باور وی نمی­گردد؛^[۳۷۴] چرا که بهترین شواهد وی براساس نظریه ما در توجیه باورهای ادراکی دال بر این امر اند. اگرچه این احتمال وجود دارد که وی مغزی در خمره باشد و این احساس با کامپیوتر به درون ذهن وی وارد گردیده باشد و در نتیجه با واقعیت خارجی ارتباط نداشته باشد اما شناسا در باورش مبنی بر اینکه با واقعیت خارجی ارتباط است، از توجیه بیشتری نسبت به باور مبنی بر اینکه این باور حاصل کار یک دانشمند دیوانه است، برخوردار است؛ چرا که اولاً باور به اینکه این باور برگرفته از واقعیت خارجی است، هم سادتر است و هم از پیش فرض­های کمتری برخوردار است و لذا بهترین تبیینی که برای این باور است، همین است که برگرفته از خارج باشد^[۳۷۵] مثلاً برای مغز در خمره بودن ناچاریم در باب باور ادراکی خاص بگوییم که این باور خاص ناشی از یک واقعیت پدیداری صرفِ حاصل از داده ­های کامپیوتر دانشمند دیوانه­ای در یک اتاق است اما در فرض بدیل می­توانیم صرفاً فکر کنیم که این باور حاصل از یک داده ای از شی خارجی است بدون نیاز به پیش فرض گرفتن امور بیشتری که در فرض مقابل لازم بود.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

ثانیاً اینکه به نظر می­رسد بنابر نظریه­ای که ما در توجیه این باورهای تجربی بیان کردیم، شناسا دلیل بهتری برای اینکه موجهاً فکر کند که این باور برگرفته از واقعیت خارجی است، دارد؛ چرا که باور به اینکه بر اساس این تجربه، شناسا با واقعیت خارج در ارتباط است، در انسجام با سایر باورهای وی است اما باور به اینکه شاید این باور ادراکی بر اساس مثلاً مغز در خمره بودن وی باشد و حاصل کار یک دانشمند، چندان با دیگر باورها و شواهدی که شناسا دراختیار دارد، منسجم نیست؛ مانند اینکه شناسا باور دارد که هنوز فناوری و دانش پزشکی و پیشرفت علم بشر به حدی نرسیده است که بتواند چنان مغز انسان را در تصرف بگیرد که برای مغز وی دقیقاً دنیایی مانند دنیای ما قرار بدهد که در همه اوصاف و صفات دقیقاً مانند همین عالمی که ما در آن زندگی می­کنیم باشد به نحوی که هیچ راه تمییزی و وجه فارقی میان این دو جهان وجود نداشته باشد. علاوه بر اینکه شناسا این باور را هم دارد که تاکنون هیچ شناسایی مغز در خمره نبوده است و هیچ دانشمندی نتوانسته است به یک چنین عملی دست بزند لذا باور شناسا بر اینکه مغز در خمره نیست و این باور برگرفته از عالم خارج است، از توجیه بیشتری برخوردار است. حتی اگر فرض کنیم، مواردی همچون باور به مغز در خمره بودن نیز در انسجام با سایر باورهای شناسا در این موارد است، باز ما قبول نمی کنیم که درجه انسجام باورهای شناسا در این فرض، به درجه­ انسجام باورهای شناسا در فرض ارتباط توجیهی شناسا با واقعیت برسد.
پس در نتیجه درون گرا با توجه به تقریری که نگارنده از توجیه باورهای ادراکی به دست داد، به خوبی می ­تواند بگوید که به نحو موجه­ای باورهای ادراکی وی با واقعیت خارجی در ارتباط است، هرچند این ارتباط وی یقینی نیست^[۳۷۶] اما بهترین تبیینی که وی با دلیل می ­تواند برای این دیدگاه خویش در برابر بدیل­های دیگر اختیار کند همین است و لذا ارتباط توجیه­ی خویش را با واقعیت حفظ کرده است.
در مورد اشکال نظام­های بدیل نیز گفتیم که این اشکال نیز وضعیتی مانند اشکال قبلی دارد و وضع نظریه­ های درون گرا در قبال این اشکال یکسان است. با تحلیلی که ذکر کردیم، می­توانیم از منظر درون گرایان این اشکال را نیز حل کنیم. آنچنانکه می­دانیم این اشکال در صدد بود تا بگوید که امکان صدق نظام­های منسجم متعارضِ موجه­ای وجود دارد که یکی از آنها صادق است و از آنجا که این نظریات نمی ­توانند بگویند که کدام یک از این نظام­های منسجمِ متعارض احتمال صدق بیشتری دارند، این نظریات صدق رسان نیستند. اما بنابر نظریه­ نگارنده در توجیه باورهای ادراکی می­توانیم بگوییم که نظامی که واقعیت می­پنداریم احتمال صدق بیشتری نسبت به نظام­های بدیل خویش دارد و ما می­توانیم آن را برگزینیم^[۳۷۷]؛ چراکه گفتیم بهترین تبیین با دلیل ما براساس نظریه ما در توجیه باورهای ادراکی دال بر این نظام است^[۳۷۸] و از این رو نظریه ما صدق رسان است و این اشکال بر ما وارد نیست، هرچند امکان ورود آن منتقی نمی­گردد.
نتیجه گیری و پیشنهادات
مقدمه
چنانکه در مقدمه پایان نامه بیان کردیم، تحقیق حاضر در پی پاسخ به این مسئله بود که آیا نظریه­ های انسجام صدق و توجیه ضرورتاً با مشکل جدایی مواجه می­شوند یا نه؟ و در صورت مواجهه چگونه این نظریه ­ها می­توانند بر این مشکل فائق بیایند. در فصل سوم پایان نامه، تقریرهای مختلف مشکل جدایی در نظریه انسجام صدق را بیان کردیم. در فصل چهارم نیز به بیان تقریرهای مشکل جدایی در نظریه انسجام توجیه با توجه به تحلیل های پویمن، پولاک و هارمان پرداختیم. پس از بیان تقریرهای مختلف مشکل جدایی در نظریات صدق و توجیه و مخصوصاً ارزیابی دیدگاه­ های مختلف و تحلیل پیش فرض های آنها در فصل پنجم، باید نظر نگارنده نسبت به این مسأله روشن گردیده باشد. اما با توجه به ارزیابی تفصیلی در فصل پیش، جمع بندی کلیات آنچه به نظر نگارنده در این مسئله باید گفته شود، مناسب به نظر می­رسد. به هر روی ، در ذیل در ضمن فقراتی به خطوط کلی برخی نتایج مهم این تحقیق در مشکل جدایی، اشاره می­گردد.
برخی نتایج تحقیق در مشکل جدایی

1. 1. طرح مشکل جدایی در نظریه انسجام صدق از جانب فیلسوفان، در حقیقت بدلیل عدم تفکیک بین نظریه انسجام صدق با نظریه انسجام توجیه بوده است. از آنجا که انسجام گرایانِ در صدق، انسجام گرایان در توجیه نیز بودند و تفکیک دقیقی میان این دو نظریه در زمان طرح این اشکال صورت نگرفته بود، مستشکلان این اشکال را به نظریه انسجام صدق وارد کردند. بحث ایشان در این اشکال نوعاً بر سر احرازِ صدقِ باورهای تجربی است و نظریات توجیه عهده دار پاسخ به نحوه احرازِ صدق باورها هستند. نظریه انسجام صدق، از آنجا که نظریه­ای در باب ماهیت صدق است، عهده دار تبیین ارتباط با واقعیت که بحثی معرفت شناسانه است، نیست که بخواهد این اشکال بر آن وارد باشد. وظیفه نظریه صدق بیان معنای محمول صدق در گزاره­ها است. البته باید ایشان شهود مطابقی ما از صدق را تبیین کنند و همان گونه که در فصل قبل تبیین کردیم ایشان می­توانند چنین شهودی را بدون حل این مشکل در توجیه، تبیین کنند. ثمره اصلی توجه به این نکته این است که ارزیابی ما از مشکل جدایی در نظریه انسجام توجیه، تکلیف اشکالات ناشی از مشکل جدایی در نظریه صدق را هم مشخص می­ کند. علاوه بر این ثمره متوجه می­شویم که چرا در تبیین و بررسی این مشکل در نظریه انسجام صدق مباحث مربوط به توجیه مطرح می­گردد. پس محل اصلی این نزاع در نظریه انسجام توجیه باید باشد. پس در حقیقت مسأله این پایان نامه مربوط به توجیه است. البته در فصل پیشین استدلال ایشان بر نظریه انسجام صدق را نیز رد کردیم و علاوه بر آن نشان دادیم که حتی اگر کسی قایل به نظریه انسجام توجیه گردد، لازمه­ی آن قبول نظریه انسجام صدق نیست و نمی­ توان منطقاً از نظریه انسجام توجیه به نظریه انسجام صدق رسید.

در مورد دامنه­ مشکل جدایی نیز باید بگوییم، مستشکلان این مشکل را نوعاً در باورهای تجربی مطمح نظر قرار داده­اند اما آنچنانکه در فصل قبل مستدل ساختیم، نشان دادیم که دامنه­ این مشکل اعم از باورهای تجربی است. آنچنانکه دیدیم، مشکل جدایی در باورهای حاصل از چهار منبع معرفت یعنی ادراک حسی، حافظه، گواهی و درون نگری قابل طرح است و نظریه انسجام باید راهکاری ارائه دهد که مشکل جدایی را در تمام این موارد حل کند. به هر روی، به نظر نگارنده اگر مراد از واقعیت را به معنای اعم بگیریم - به نحوی که حالات ذهنی را هم شامل بشود- دامنه­ بحث به نحو جامع و مانع مشخص می­ شود و ارزیابی ما از این مشکل نیز دقیق تر می­گردد؛ چرا که به نظر در ارزیابی این مشکل باید بین برخی از باورهای حاصل از این منابع تفکیک قائل شد.

1. 1. در فصل دوم نشان دادیم که همه تقریرهای مشکل جدایی در نظریه­ های انسجام صدق، ناشی از اشکال گسست توجیه باور با واقعیت بود. اشکال نظام­های بدیل و اشکال عدم لحاظ تجارب ادراکی در نظریه انسجام توجیه نیز مبتنی بر جدایی باور با واقعیت بودند؛ چرا که نظام­های بدیل به خاطر جدایی باورهای شناسا با واقعیت امکان وجود پیدا کرد؛ اگر باورهای شناسا با واقعیت ارتباط داشتند، این ارتباط منجر به طرد نظام­های بدیل غیر واقعی می­گشت. اشکال عدم لحاظ تجارب ادراکی نیز به دلیل همین گسست باور با واقعیت است؛ چرا که لازمه­ی توجیه باور به صرف انسجام آن با سایر باورهای شناسا، نادیده گرفتن تجارب ادراکی شناسا - که بخشی از واقعیت اند - در توجیه است. پس مهمترین اشکال در مشکل جدایی، گسست باور با واقعیت است و اشکالات دیگر ناشی از لوازم این گسست اند.

1. 1. با توجه به تحقیقی که در فصل قبل انجام دادیم، روشن گردید که پاسخ انسجام گرایان به مشکل جدایی در صدق و توجیه ، این مشکل را ضرورتاً پاسخ نمی­دهد. دقیق ترین پاسخ ایشان بیان داشت که مراد ما از انسجام با باورهای شناسا، انسجام با کل نظام باورهای مورد اعتقاد وی است و شناسا مطمئناً معتقد به صدق گزاره­ها و نظام­های خیالی که مرتبط با واقعیت نیستند، نمی­گردد. تردید شناسا برای پذیرفتن نظام­های مختلف نیز امکان ندارد؛ چرا که وی محصور باورهای یک نظام بوده است و انفکاک وی از آن نظام امکان­ پذیر نیست. شناسا در پرتوی همان نظام در مورد صدق و کذب باورها و نظام­های دیگر دست به سنجش می­زند. در پاسخ به ایشان بیان کردیم که این پاسخ، پاسخی روان شناسانه است و مسئله را حل نمی­کند؛ چرا که اولاً تردید شناسا در پذیرفتن این نظام­های متعارضِ منسجم امکان منطقی دارد و هیچ ضرورت منطقی بر عدم تردید شناسا میان این نظام­های متعارضِ وجود ندارد؛ چرا که فرض اینکه شناسا از همه باورهای خویش گسسته شود و مردد میان نظام­های مختلفِ منسجم گردد، مستلزم هیچ تناقضی نیست. هیچ ضرورتی وجود ندارد که در پرتوی آن نظام باورهای شناسا باور و نظام صادقی را که مرتبط با واقعیت است، در بربگیرد. می­توان جهان ممکنی را فرض کرد که در آن شناسا رواناً از تجربه خارجی تأثیر بپذیرد، اما باوری را بر اساس آن شکل ندهد و از این رو به گزاره صادق دست پیدا نکند. ثالثاً امکان دارد که این گزاره ناشی از مغز در خمره بودن و یا توهم وی بوده باشد؛ به چه دلیلی این باور را باید نشأت گرفته از واقعیت خارجی تلقی کرد؟ رابعاً می­توان اشکال جدایی واقعیت از باور را در همین حالات ذهنی مطرح کرد، بدین­گونه که بگوییم صدق باورهای حسی دست کم تاحدی منوط به حالات ادراکی شناسا است، ولی ایشان علت صدق و توجیه باورهای حسی را هم صرفاً باورهای دیگر دانستند، درحالی که دلیل ایشان اخص از این مدعا است؛ چرا که دلیل ایشان بر عدم لحاظ واقعیت در صدق و توجیه، عدم امکان خروج از ذهن و باورهای شناسا بود، اما این دلیل در مورد حالات ادراکی تمام نیست؛ از این رو که ما بر این حالات دسترسی داریم. اشکالات فوق بر نظریه انسجام توجیه نیز وارد می­گردد.

1. 1. در خصوص اشکال جدایی توجیه­ی باور در نظریات انسجام توجیه با حالات ذهنی غیر شناختی (تجارب) بیان نمودیم، شاید ایشان پیش فرض مشکل جدایی را در این باورها زیر سوال ببرنند؛ بدین گونه که بگویند که نمی­ توان از این حالات در توجیه استفاده نمود. در فصل پیش چهار استدلال را بر این مدعا مطرح کردیم و به همه آنها پاسخ دادیم. استدلال چهارم را سوسا طرح ریزی کرده بود. نگارنده با بیان اشکالاتی پاسخ مبناگرایان به این اشکال را ناتمام دانست اما نشان داد که می­توان هنوز از این تجارب در توجیه استفاده کرد و این مشکل را بدون توسل به برون گرایی در باب توجیه این باورها – که راهکار خود سوسا است- حل کرد. در فصل پیشین نگارنده نظریه­ای در باب توجیه این باورهای ادراکی ارائه نمود که توان حل این مشکلات را داشته باشد. در نظریه خویش در توجیه این باورها نشان دادیم که هم مبناگرا باید از شرط توجیه انسجام گرا استفاده کند و هم انسجام گرا از شرط توجیه مبناگرا. بنابر نظریه نگارنده در توجیه باورهای ادراکی باید بگوییم: « باور تجربی S به P بر گرفته از تجربه X در زمان T در شرایط C، موجه است اگر و فقط اگر از منظر شناسا یا باور تجربی S به P در صورت عدم وجود باورهای دیگر برای شناسا، به نحو مناسبی مبتنی بر تجربه X باشد یا در صورت وجود سایر باورهای دیگر برای شناسا، باور تجربی S به P به نحو مناسبی مبتنی بر تجربه X باشد و این باور با سایر باورهای دیگر وی منسجم باشد». انسجام گرایان هیچ راه توجیه­ی در نظریه خویش برای حل مشکل جدایی توجیه­ی باورهای ادراکی از این واقعیات ذهنی را ندارند. به نظر اصلی­ترین اشکال نظریات انسجام در توجیه، همین عدم لحاظ این واقعیات ذهنی در توجیه است.

1. 1. هارمان نیز نتوانست مشکل عدم لحاظ تجارب ادراکی در توجیه را حل کند. به نظر علت اصلی که وی نتوانست این تجارب را در توجیه باورها مدخلیت دهد، پیش فرض وی مبنی بر این بود که توجیه باورهای تجربی صرفاً متکی بر استنتاج است. در فصل قبل نشان دادیم که این پیش فرض درست نیست و رد این پیش فرض، منجر به رد پاسخ ایشان گشت. می­توان گفت که همه تقریرهای نظریه انسجام توجیه، به خاطر پیش فرض خویش در توجیه باورها به صرف باورهای دیگر، دچار نظیر این نقصان اند؛ چرا که به خود تجارب در توجیه وقعی نمی­نهند. پس در مشکل جدایی توجیه باورها در مورد حالات ذهنی غیر شناختی، این اشکال بخصوصه بر نظریات انسجام گرایی در باورهای حاصل از درون نگری، ادراک حسی، گواهی و حافظه وارد می ­آید؛ چرا که ایشان هیچ راه حلی برای خروج از این اشکال ندارند. ایشان برای دفاع از این اشکال یکی از این دو کار را باید بکنند: یا نشان دهند که حالات ذهنی غیر شناختی نمی ­توانند نقش در توجیه ایفا کنند یا نشان دهند که در توجیه این باورها، واقعیات ذهنی را هم بخصوصه مد نظر قرار می­ دهند. راه حل اول ایشان راه به جایی نبرد؛ چرا که نشان دادیم استدلالات ایشان مبنی بر عدم امکان ایفا نقش حالات ذهنی در توجیه، ناتمام است. در مورد راه حل دوم هم با توجه به تحلیل­های مذکور در پایان نامه روشن گشت که تنها راه حل برای رفع مشکل جدایی از این طریق، دست برداشتن از شرط کافی بودن نظریه انسجام برای توجیه باورها و قبول دست کم نقش حداقلی برای این حالات در توجیه باورها است، در حالی که انسجام گرا در عین قبول انسجام گرایی نمی­تواند دست از شرط کافی بودن نظریه انسجام برای توجیه باورها بردارد. پس این راه حل نیز نمی­تواند به کمک ایشان بیاید. نگارنده در اوایل فصل پیش با طراحی دو مثال نقض نشان داد که انسجام شرط لازم توجیه باورها نیست و در اینجا نیز نشان داد که شرط کافی توجیه برخی از باورها هم نیست. پس نظریه انسجام گرایی نه شرط لازم توجیه است و نه شرط کافی.

1. 1. مشکل گسست توجیه­ای باور از واقعیت به نحو یکسان بر نظریه­ های مبناگرایی و انسجام گرایی وارد است. همان گونه که پولاک به درستی اذعان کرد، مبناگرایان و انسجام گرایان در نحوه ارتباط خویش با عالم خارج با یکدیگر یکسان اند؛ چرا که تنها راه ارتباط هر دو گروه با عالم خارج ارتباط علی است. پس اگر بخواهیم این اشکال را در حق انسجام گرا وارد بدانیم، باید آن را در حق مبناگرایان نیز وارد بدانیم؛ چرا که می­توان به ایشان اعتراض کرد که توجیه در نظریه شما صرفاً وابسته بر باورها و تجارب شناسا است و این دو فی نفسه هیچ ارتباطی با واقعیت ندارند مگر اینکه بگویید از طریق علی با خارج مرتبط اند اما منطقاً امکان این فرض وجود دارد که واقعیت خارج منجر به پیدایش این تجارب نشده باشد بلکه این تجارب حاصل خواب و یا توهم باشند و یا حتی اگر قدری بخواهیم دامنه توهم را بیشتر بگیریم می­توانیم بگوییم ممکن است این تجارب و باورها محصول دیو دکارتی و یا دانشمند دیوانه­ایی باشد که مغز ما را به یک کامپیوتر متصل کرده است و چون شناسا راهی ندارد که از باورها و تجارب خویش بیرون برود؛ از این رو که محصور در آنها است و هرگونه که بخواهد اطلاع از عالم واقع پیدا کند باز به وسیله­ همین تجارب و باورها است، به نظر محال است که بتواند بگوید ضرورتاً با عالم واقع مرتبط است و واقعیت منجر به ایجاد این تجارب در وی شده است. لذا اشکال گسست توجیه باور با واقعیت و هر اشکالی که ناشی از جدایی باور با واقعیت خارجی بود، به نحو یکسان بر این دو نظریه وارد می­گردد. در فصل قبل بر اساس این سخن خویش، صورت بندی دو تقریر مهم از مشکل جدایی را بر خود مبناگرایان ذکر کردیم.

1. 1. اشکالات پویمن بر پاسخ انسجام گرایان هرچند به نظر تا حد زیادی درست به نظر می­رسید، اما نباید ایشان این اشکال را بخصوصه اشکالی بر نظریه انسجام گرایی تلقی می­کرد؛ چرا که این اشکال عیناً به خود مبناگرایان نیز وارد می­گردد. ایشان توجه به پیش فرض اصلی مشکل جدایی که درون گرایی است نداشت.

1. 1. اشکال گسست توجیه باور از واقعیت درحقیقت ناشی از درون گرایی در توجیه است و انسجام گرایان از این حیث که انسجام گرا هستند و مبناگرایان از این حیث که مبناگرا هستند، به این مشکل دچار نمی­گردند. ایشان ثانیاً و بالعرض از این حیث که درون گرا هستند، به این اشکال دچار می­گردند و وضعیت ایشان نسبت به این اشکال از این حیث که به این اشکال ضرورتاً پاسخی نمی­دهند، یکسان است. پولاک هرچند درست فهمید که می­توانند انسجام گرایان و مبناگرایان بگویند که از طریق علی با واقعیت در ارتباط هستند، اما توجه به این مطلب نداشت که باز ضرورتاً نمی­توانیم بگوییم آنها با توجه به توجیه خویش با واقعیات در ارتباط هستند؛ چرا که از آنجا که بنابر درون گرایی عوامل موجِه باور منحصر در تجارب و باورها است، درون گرایان دچار این اشکال می­گردند؛ چرا که بنابر درون گرایی شناسا راهی ندارد که با دلیل از ذهن خویش بیرون بیاید و تأثیر علی جهان خارج بر تجارب و باورهای خویش را احراز کند تا از این رو بتواند عدم گسست خویش با واقعیت و… را احراز کند. ما همیشه یک سلسله باورهایی را که راجع به عالم واقع داریم با یک سری سلسله باورها یا تجارب دیگری که از عالم واقع داریم با هم مقایسه می­کنیم و پس از این مقایسه حکم در مورد عالم خارج می­کنیم. آنچه مورد غفلت واقع شده است، توجه به این مطلب است که ما برخی باورها و تجارب خویش راجع به واقعیت را به اشتباه خود واقعیت می­پنداریم و وقتی باورهای دیگرمان راجع به عالم واقع را به مصاف آن یک سری باورها یا تجارب دیگر که آنها را خود واقعیت تلقی می­کنیم، می­بریم، خیال می­کنیم که به خود واقعیت دسترسی پیدا کردیم، در حالی که هنوز درون ذهن و باورها و تجارب خویش هستیم. گویا شاید پولاک چنین فکر کرده است که واقعیات تجارب را در ما ایجاد کرده ­اند، در حالی که خود این نظر ایشان یک باوری است که ایشان دارند و این باور را به وسیله یک سری باورها و تجارب دیگر تصدیق کرده ­اند و هیچ وقت به خود این تأثیر علی واقعیت، دست پیدا نکرده ­اند. ایشان امکان ندارد که به بیرون ذهن خویش رود تا ببیند که آیا واقعاً تجارب شناسا بر گرفته از واقعیت خارجی هستند یا ناشی از توهم. هیچ ضرورت منطقی برای توجیه باورها وجود ندارد که آنها برگرفته از عالم خارج به نحو علی باشند.

1. 1. شاید کسی بگوید که مشکل گسست توجیه­ی باور با واقعیت با برون گرایی حل می­گردد. بنابر برون گرایی باور شناسا به اینکه مثلاً میز قرمزی پیشاروی وی است زمانی موجه است که این باور محصول فرایند قابل اعتمادی باشد و این فرایند وقتی قابل اعتماد است که محصول فرایند ادراک حسی باشد که از واقعیت خارجی به نحو علی پدید آمده است و از آنجا که امکان ندارد این باور موجه باشد ولی از جهان خارج نشأت نگرفته باشد پس مشکل جدایی در این نظریه ­ها پدیدار نمی­گردد؛ چرا که هر وقت این رابطه علی محقق باشد، این باور موجه است؛ پس باور موجه­ای که با واقعیت در ارتباط نباشد، بنا بر برون گرایی دیگر نداریم.

نگارنده در ابتدا نشان داد که تقریر نظریه ای از انسجام گرایی که در عین پایبندی به شروط انسجام در ساختار توجیه، برون گرا نیز باشد، معقول است. سپس پس از طراحی آن، این تقریر را ناتمام دانست. در فصل پیشین نشان دادیم که پاسخ نظریات برون گرا به مشکل گسست توجیه باور از واقعیت، در حقیقت خروج از محل نزاع است؛ چرا که ایشان در حقیقت با برون گرایی موضوع بحث را تغییر می­ دهند و صورت مسأله را پاک می­ کنند؛ از این رو که از منظر شناسا قرار بود که با توجیه باورها، دلیلی برای اطمینان از صدق باورها پیدا کنیم و آنها را از محدوده­ حدس و گمان خارج کنیم در حالی که بنابر نظریات برون گرا، همه آنچه ما برای توجیه نیاز داریم، تحقق برخی شروط است که حتی ممکن است که در دسترس تأمل شناسا قرار نداشته باشند. اگر بخواهیم با بیانات برون گرایان به این مسئله پاسخ بدهیم دیگر اشکال شکاکان و پاسخ معرفت شناسان در تاریخ به آنها از اساس بی معنا است در حالی که اینگونه نیست. فیلسوف عهده دار تبیین و بیان دلیل بر مدعایات خویش است که این نظریات آن را نادیده می­گیرند. ما در توجیه در پی این هستیم که باورهای خویش را مستدل نماییم اما بنابراین نظریات اصلاً دلیل برای باورها اهمیتی ندارد. در نظریات برون گرا که تکیه بر فرآیندهای قابل اعتماد است، نیازی به دلیل برای قابل اعتماد بودن خود این فرآیندها نیست. پرسش ما در این پایان نامه این بود که آیا در توجیه باورها با واقعیت در ارتباط هستیم یا نه، اما برون گرایان پاسخ و تضمینی برای صدق این مطلب دراختیار ما نمی­گذارند، درحالی که مقصود ما از توجیه تنها همین بود. تنها چیزی که این نظریه می­گوید این امر شرطی است که اگر این باور قابل اعتماد بود، موجه است. اما مشکل ما در بحث توجیه بر سر این نبود. قصد ما از قید توجیه این بود که بفهمیم تحت چه شرایطی می­دانیم که این باورهای ما موجه هستند اما برون گرا می­گوید که در چنین فرضی باور موجه است اما در مورد اینکه شناسا این باورش چگونه قابل اعتماد و واجد این شرط می­گردد، ما پاسخی از ایشان دریافت نمی­کنیم در حالی که ما می­خواستیم بالاترین احتمال صدق این باور را با بهره گرفتن از قید توجیه دراختیار شناسا قرار دهیم.
اگر بخواهیم دقیق تر سخن بگوییم، باید بیان بداریم که برون گرایان در حقیقت یا به این مسئله نپرداخته اند یا اصلاً دشواری این مشکل برای نظریه ایشان مطرح نمی­گردد که بخواهند پاسخ به این مشکل بدهند؛ چرا که روشن است فرض یک چنین مشکلی بر اساس دیدگاه ایشان بی معنا است و اگر بخواهیم راجع به دیدگاه ایشان در این مسئله سخن بگوییم، نهایت می­توانیم بگوییم نظریه ایشان به نحوی است که راه ورود به این اشکال را اساساً منتفی می کند اما این شیوه نمی­تواند پاسخ مطلوب برای مشکل ما تلقی شود؛ چرا که اساساً صورت مسأله ما در این فرض عوض می­گردد و لذا پاسخ ایشان – اگر سخن ایشان را پاسخ تلقی کنیم – ، پاسخِ پرسش ما نخواهد بود.

1. 1. به نظر نگارنده، بنابر درون گرایی می­توان گفت که شناسا در توجیه باورهای ادراکی خویش از واقعیت گسسته نیست. هرچند این توجیه وی خطاپذیر است اما بهترین تبیینی که ما در توجیه می­توانیم دراختیار بگذاریم همین است که این باورهای ادراکی ما با واقعیت خارجی در ارتباط هستند وقتی که شروط توجیه این باورهای ادراکی را رعایت کرده باشیم. در فوق نگارنده بیان خویش را در باب شرط توجیه این باورهای تجربی بیان کرد. به نظر اگر شناسا شروط پیش گفته­ای که نگارنده در توجیه باورهای تجربی شرط کرد را محقق نماید، می ­تواند با توجیه بگوید که فلان باور ادراکی وی نشأت گرفته از واقعیت خارجی است. هرچند که امکان دارد که این باور وی حاصل از توهم و یا مغز در خمره بودن وی باشد، اما شکی نیست که باور وی به اینکه این باور وی نشأت گرفته از واقعیت خارجی است و ارتباط توجیه­ای خویش را شناسا با آن حفظ کرده است، بهترین تبیین برای این باور در صورت محقق بودن شرایط توجیه آن باور ادراکی است و شناسا دلیل خوبی برای اینکه در آن صورت فکر کند که مغز در خمره یا در توهم نیست را دارد. البته شکی نیست که ارتباط توجیه­ای وی با عالم خارج بهترین تبیین با دلیل برای شناسا در مورد این باور ادراکی است و لذا امکان اینکه این باور در واقع از واقعیت بریده باشد وجود دارد و ضرورتی درکار نیست اما این بریدگی مانع از توجیه باور وی نمی­گردد؛ چرا که بهترین شواهد وی مخصوصاً بر اساس نظریه ما در توجیه باورهای ادراکی دال بر این امراند. اگرچه این احتمال وجود دارد که وی مغزی در خمره باشد و این احساس با کامپیوتر به درون ذهن وی وارد گردیده باشد و در نتیجه با واقعیت خارجی ارتباط نداشته باشد اما شناسا در باورش مبنی بر اینکه با واقعیت خارجی در ارتباط است، از توجیه بیشتری نسبت به باور مبنی بر اینکه این باور حاصل کار یک دانشمند دیوانه است، برخوردار است؛ چرا که اولاً باور به اینکه این باور برگرفته از واقعیت خارجی است، هم سادتر است و هم از پیش فرض های کمتری- در مقابل بدیل مفروض شکاک - برخوردار است و لذا بهترین تبیینی که برای این باور است، همین است که برگرفته از خارج باشد. ثانیاً اینکه به نظر می­رسد بنابر نظریه­ای که ما در توجیه این باورهای تجربی بیان کردیم، شناسا دلیل بهتری برای اینکه موجهاً فکر کند که این باور برگرفته از واقعیت خارجی است، دارد؛ چرا که باور به اینکه بر اساس این تجربه، شناسا با واقعیت خارج در ارتباط است، در انسجام با سایر باورهای وی است اما باور به اینکه شاید این باور ادراکی بر اساس مثلاً مغز در خمره بودن وی باشد و حاصل کار یک دانشمند، چندان با دیگر باورها و شواهدی که شناسا دراختیار دارد، منسجم نیست؛ مانند اینکه شناسا باور دارد که هنوز فناوری و دانش پزشکی و پیشرفت علم بشر به حدی نرسیده است که بتواند چنان مغز انسان را در تصرف بگیرد که برای مغز وی دقیقاً دنیایی مانند دنیای ما قرار بدهد که در همه اوصاف و صفات دقیقاً مانند همین عالمی که ما در آن زندگی می­کنیم باشد به نحوی که هیچ راه تمییزی و وجه فارقی میان این دو جهان وجود نداشته باشد. علاوه بر اینکه شناسا این باور را هم دارد که تاکنون هیچ شناسایی مغز در خمره نبوده است و هیچ دانشمندی نتوانسته است به یک چنین عملی دست بزند لذا باور شناسا بر اینکه مغز در خمره نیست و این باور برگرفته از عالم خارج است، از توجیه بیشتری برخوردار است. حتی اگر فرض کنیم، مواردی همچون باور به مغز در خمره بودن نیز در انسجام با سایر باورهای شناسا در این موارد است، باز ما قبول نمی کنیم که درجه انسجام باورهای شناسا در این فرض، به درجه­ انسجام باورهای شناسا در فرض ارتباط توجیهی شناسا با واقعیت برسد.

پس در نتیجه درون گرا با توجه به تقریری که نگارنده از توجیه باورهای ادراکی به دست داد، به خوبی می ­تواند بگوید که به نحو موجه­ای باورهای ادراکی وی با واقعیت خارجی در ارتباط است، هرچند این ارتباط وی یقینی نیست اما بهترین تبیینی که وی با دلیل می ­تواند برای این دیدگاه خویش در برابر بدیل­های دیگر اختیار کند همین است و لذا ارتباط توجیه­ی خویش را با واقعیت حفظ کرده است. در مورد اشکال نظام­های بدیل نیز گفتیم که این اشکال نیز وضعیتی دقیقاً مانند اشکال قبلی دارد و وضع نظریه­ های درون گرا در قبال این اشکال یکسان است. با تحلیلی که ذکر کردیم، می­توانیم از منظر درون گرایان این اشکال را نیز حل کنیم. آنچنانکه می­دانیم این اشکال در صدد بود تا بگوید که امکان صدق نظام­های منسجم متعارضِ موجه­ای وجود دارد که یکی از آنها صادق است و از آنجا که این نظریات نمی ­توانند بگویند که کدام یک از این نظام­های منسجمِ متعارض احتمال صدق بیشتری دارند، این نظریات صدق رسان نیستند. اما بنابر نظریه­ نگارنده در توجیه باورهای ادراکی می­توانیم بگوییم که نظامی که واقعیت می­پنداریم احتمال صدق بیشتری نسبت به نظام­های بدیل خویش دارد و ما می­توانیم آن را برگزینیم؛ چراکه گفتیم بهترین تبیین با دلیل دال بر این نظام است و از این رو نظریه ما صدق رسان است و این اشکال بر ما وارد نیست، هرچند پاسخ ما ضروری نیست.
پیشنهادات
تحقیق حاضر تنها معطوف به مشکل جدایی در نظریه­ های انسجام صدق و توجیه بود و بالتبع این پایان نامه بخشی از سؤالات و اشکالات مربوط به نظریه انسجام گرایی را که معطوف به مشکل جدایی بوده ­اند، مورد تبیین و سنجش قرار داد. نگارنده نیک آگاه می­باشد که برخی از پاسخ­هایش به برخی از مسائل مطرح شده در پایان نامه، لزوماً نمی ­توانند پاسخ نهایی تلقی بشوند و جا دارد که به صورت مستقل به آنها پرداخته شود. بحث ها و پرسش­های زیادی راجع به نظریه انسجام گرایی وجود دارد که باید در تحقیقات بعدی مورد توجه قرار بگیرد. امیدوارم این پایان نامه بتواند کلیدِ فهمی برای ورود به مسائلِ مذکور تلقی گردد. در ذیل به برخی از مسائلی که به نظر می­رسد باید تحقیق مستقلی راجع به آنها صورت بگیرد را بیان می­کنم:

1. 1. بررسی و سنجش نظریه انسجام گرایی لورنس بونجور

1. 1. بررسی و سنجش نظریه انسجام گرایی کیث لرر

1. 1. تبیین و ارزیابی نزاع بر سر باورهای پایه از منظر انسجام گرایان و مبناگرایان

1. 1. تبیین و بررسی نزاع میان درون گرایان و برون گرایان در توجیه.

منابع
منابع فارسی

1. 1. اردستانی، محمد علی. (۱۳۹۲). نفس الأمر در فلسفه اسلامی. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.

1. 1. پویمن، لوئیس پی. ( ۱۳۸۷). معرفت شناسی: مقدمه­ای بر نظریه شناخت. ترجمه و تحقیق رضا محمد زاده. تهران: دانشگاه امام صادق.

1. 1. پوپر، کارل. (۱۳۶۹). جامعه باز و دشمنان آن. ترجمه عزت الله فولادوند. تهران: انتشارات خوارزمی.

1. 1. پودینه، محمد علی. (۱۳۹۱). خطا پذیری وجدانیات. ذهن. شماره پنجاه و دوم. ۳۳-۵۲٫

1. 1. زمانی، محسن. (۱۳۹۱) . آشنایی با معرفت شناسی. تهران: هرمس.

1. 1. شمس، منصور. (۱۳۸۷). آشنایی با معرفت شناسی. تهران: طرح نو.

مبینی، محمد علی. (۱۳۸۹) . توجیه باور: آری یا نه؟ بررسی ارای ویلیام آلستن. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
منابع انگلیسی

1. 1. Aikin, Scott F. ( 2011). Epistemology and the Regress Problem. New York& London: Routledge.

1. Alcoff, Linda M. ( 2001 ) .”The Case for Coherence”. in Michael P. Lynch ( ed. ). The nature of truth : Classic and Contemporary Perspectives.( 159-182) Cambridge : The MIT Press.